Sjgaapie's wollige wereld

Goedbedoelde tip

Okay, na het tandenpoetsen mondwater gebruiken terwijl je neus dicht zit (van de derde verkoudheid in 2 maanden tijd) is níet heel handig. Dat u het even weet, of anders: probeer het eens voor de grap.

Welterusten.

Huh zo snel al terug ? Ja ik weet ook niet hoe het kan hoor.
Studie ontwijkend gedrag waarschijnlijk. Anders kan ik het ook niet verklaren ;-)

Net een paar leuks pics van de nieuwe Weidekatten gemaakt (nouja, nieuw, nieuw.. in ieder geval nieuw sinds mijn bericht van 3 augustus). Oh wacht. Had ik al gezegd dat Fígo bijna voltooid verleden tijd was ? Wauw dat was echt in en intriest. Sjgaap en Mini-Sjgaap togen naar pappa Sjgaap en Fígo om die laatste te laten inslapen (ja dat doen we maar niet met pappa Sjgaap he, hahaha, wie moet er anders hier komen klussen. Tsja, ik bedoel maar !) Nouja Mini-Sjgaap gaf Fígo z'n galgenmaal. De familie Sjgaap liep als zijnde een begrafenisstoet treurig richting de dierenarts. En daar kregen we ineens toch nog goed nieuws ! Noujaaa, dat hadden we dus echt niet verwacht zegmaar ! Dus hop, kat in 't bakkie en weer terug naar huis !
Superblij natuurlijk. Alleen nu gaat het wéér niet helemaal lekker, voor de derde keer. Geen idee hoe vaak ie van plan was dit scenario nog te gaan herhalen, maar de NS zal wel blij met ons zijn qua heenenweergereis. Anyway, ik bereid me er geestelijk maar vast een beetje op voor dat ie er binnenkort niet meer is... En laat ik even zeggen dat het een kwaliteitskat was he. Heel wat logs heb ik aan deze dude geweid. Een grijze dikkerd uit duuzenden.

Nou, en toen hadden we dus de nieuwe poezels in Kudde39, die al een tijdje heel poesloos was want Kika bleef bij dat geval achter na die nogal aparte breuk. En wie mis je dan meer, een poes natuurlijk. Ik dacht; we doen er meteen twee. Hoppakee. Er komt een tijd dat ik weer ga werken en dan is het voor zo'n beest wel zo aardig om wat gezelschap te hebben.
Toen kwam er de namenstrijd. Haha ! Dat was wat !
Ik moet eerlijk bekennen, volgens mij weet ik niet eens meer zeker wat de naam was die verloren heeft, maar ik dacht Pip. Maar de winnende naam is Joolz geworden, en d'r grote zus hebben we Lola genoemd. Daar waren Mini-Sjgaap en ik heb unaniem over eens. Ze is wat makkelijker dan d'r vader, dat scheelt.
En dit zijn ze dan ! Hier pasten ze nog ruiiiimschoots in hun mandje, die toen nog wit was..



Mammaaaa, nou rennen ze wéééér weg !!
(De luier van Mini-Sjgaap is inmiddels ook al lang verleden tijd.)



Een slapende (en qua pixels een stuk misluktere) Joolz


Nou die pixels zijn echt niet goed voor ze.... maar het geeft een idee.
Lola.

Lola in d'r favoriete standje, en een beetje eng oog maar dat was eenmalig heeft ze me beloofd.


Yeaaah dus Kudde39 is nu 4 vrouwen sterk.
En ik nog denken dat ik ooit wel weer aan de kerel geraak.
Ehhh ja, niemand die nog durft natuurlijk.
Ik geloof dat ik het niet helemaal handig aanpak.

Een weblog

Wat is dát ?

Ik quote mijn Goede Herder: ooit kom ik terug mensen.

Sjgaapie's televisiedebuut

Donderdagmiddag.
Ik fiets met Mini-Sjgaap het parkeerdek op, naar de tijdelijke ingang van m'n flat.
3 seconden later. Vol op de rem, want:
een jongen met een camera en een jongen met een microfoon.
Daar hou ik zegmaar niet zo van. Je zou het niet zeggen aangezien ik in 2005 nog een dappere poging tot de opleiding Journalistiek deed. Maar nee, echt, op dat moment fietste ik liever een blokje om. En dat was nou net even een klein probleempje, want we hebben dus tijdelijk maar 1 ingang (ja of 2, als je eerst 7 deuren door wil, met sleutel). Mini-Sjgaap en ik zetten onze zonnebrillen maar weer op, in de hoop dat de jongens niet zouden zien dat we langsfietsten.
Ik keek Mini-Sjgaap aan. Mini-Sjgaap keek mij aan.
"Heel hard fietsen mam."
"Is goed kind. Begin maar met aftellen."
"Okay mam, op mijn teken. 3. 2. 1. NU !!"
Dus daar gingen we. Zoals Skik zong: "Ik ga als een speer, ik ga als een raket"

Heulaas..
ze stonden met hun armen wijd om ons te vangen, we konden er niet omheen.
"Mevrouw mevrouw !! Mag ik u wat vragen stellen ivm de overlast vd renovatie ?"
Ik deed een twijfelend gezicht. Ben je met 26 al een mevrouw ? Ben ik nu al op m'n retour ? Ik weet niet of je weet wie je voor je hebt, maar echt, ik heb nog nul rimpels hoor, tenzij ik frons. Dat ik, Sjgaapie20, nou elke avond krulspelden in mijn witte wollen vacht zet is een heel ander verhaal.
"Je mag me wel wat vragen stellen." (Ik was in een goeie bui, vooruit.
Okay gewoon nieuwsgierig dan. En ik zou me even heel interessant voelen.)

Nouja, ik hou het kort: het werd een interview van een aantal minuten, gevolgd door de vraag of ze dat ook even op mochten nemen met de camera. Ik dacht; wee tee ef, soms moet je nieuwe dingen proberen he, let's do it !

Vervolgens stelde de microfoonjongen me opnieuw de vragen en ik deed alsof ik ze voor het eerst hoorde. Ik gaf netjes antwoord, jongons, wat een meesterwerkje, toneel ten top. Zo geloofwaardig, zo verbazingwekkend interessant, als het allemaal was uitgezonden zou de televisiekijker aan mijn lippen hangen, zou het naar de grote zenders gestuurd worden, zou het wereldnieuws worden en uiteindelijk zou ik zelfs bij Oprah op de bank zitten. (Ik beloof bij deze plechtig dat ik niet als een idioot (Tom C.) op haar bank zal gaan springen, okay. Een zeer onhygiënische bezigheid, noem ik dat. Heeft die man nooit manieren geleerd ofzo.)

Maar helaas volstond een oneliner, dus tegen de tijd dat de kijker met 1 arm aan mijn lip zou hangen was ik alweer van het beeld af. Rare journalistiek hier in De Weide, ik zeg het je. Had ik die opleiding nou toch maar voortgezet, dan kon het allemaal nog goedkomen. Dat was althans wat ik tot dan toe dacht. Want toen gebeurde er volkomen onverwacht het volgende:
Ik werd vanmorgen herkend, dankzij mijn fenomenale optreden !
"Hee !! Ik heb jou gezien op RTV Utrecht !!"
"Haha ! Ja dat klopt, wil je m'n handtekening ??? Zeg maar waar. Op je borst ? Nooit meer wassen dan he !"

Eind goed, al goed. Een oneliner blijkt toch te volstaan.
Ik ben charismatisch, zo iemand met karakter, etcetera,
maar dan niet uit hetzelfde pakje als Wouter Bos natuurlijk.

(volgende keer zal ik trouwens vragen of ik eerst in de make up mag, voordat ze gaan draaien.)

Sjgaapie studeert bij de kapper

Mini-Sjgaap werd opgehaald door de Nietmeerbooifrent. Weekendje vrij voor mij.
"Studeeeren studeeeren studeeeren", galmde het engeltje op mijn linkerschouder, "je zult er niet aan ontkomen hoor je me, Sjgaapie20 ! Over 3 weken heb je 3 examens " Jahaaa zuchtte ik. Maar ik deed het lekker toch niet want ik bepaal mooi zelf wel wat ik doe, vond ik zo, en dat was prioriteit numero uno: De Kapper.

Tingelingeling. (De bel van de kappersdeur.)
"Hoooooooiiiiiiiiiiiiii" zei kappersmeisje 1.
"Haaaaaaiiiiiiii" zei kappersmeisje 2.
"Goedemorgen..." zei de rest van de wachtkamer.
Sjit men.... Zeven mensen voor me. Waaronder twee roggelende fossielen (eentje stikkend in een koekje) die opnieuw in de krul moesten.... Dit ging dus nog wel even duren.
"Hallooo" zei ik zo enthousiast mogelijk om mijn schrik te verdoezelen.
"Kan ik je heeeeelpen ???" vroeg kappersmeisje 1.
Zit dat rare praten bij je salaris inbegrepen, wilde ik vragen.
"Ik hoop het," zei ik, "mijn haar valt nog wel te redden toch ? Zeg ja." zei ik.
"Ehh ja, tuuuuurlijk ! Je hebt heeeel mooooi haar, lekker lang he ???" zei kappersmeisje 1.
"Heel goed, en dat wil ik graag zo houden, dus als je er niet teveel vanaf knipt dan wacht ik daar wel even tot ik aan de beurt ben. Hoe lang gaat 't ongeveer duren ?" vroeg ik.
"Oh, een uuuurtje maar, valt mee ! Ehhh kan ik je wat te drinken aanbiedeeeh ??"
"Studeeeren, studeeeren, studeeeren" galmde het weer vanaf mijn schouder.
"Een uurtje, okay, ik ben blij dat ik mijn studieboeken heb meegenomen. Kopje thee alsjeblieft !" zei ik. Want ik ben toch eigenlijk een heel gehoorzaam schaapje.

5 minuten later.
"Lekker weeeer he, zo'n lekker warrem sonnetje !" zei kappersmeisje 1 tegen fossiel 2.
"Vreselijk, bah, rotwind, ik vinner niks an ! Ik ben op de fiets, bah, rotwind !" antwoordde fossiel 2.
"Dan fietst u zeker keihard ?" bemoeide ik (ook op de fiets) me ermee.
"Nee want er fietsen van die schoolmeisjes met z'n vieren naast elkaar, bah rotkinderen. En weet je wat nog het ergste is..." vroeg fossiel 2.
Wat een gechaggerijn. Studeeeren, studeeeren, studeeeren, galmde het.
".. ehh, sorry, ik moet weer even verder met m'n studie mevrouw." zei ik.

Dhuuus.
55 minuten en een hoofdstuk later mocht ik meelopen met kappersmeisje 3. (Ja die was er ook nog. Sterker nog; het waren er wel VIJF !) "Nou ga lekker zitten ! Wat kan ik voor je doen ?" vroeg kappersmeisje 3 broodnuchter.
"Alleen de dooie punten afknippen svp en echt niet meer", zei ik.
"Okay. Niet teveel dus. Duidelijk." zei kappersmeisje 3.
"Huh ?! Echt ?" vroeg ik verbaasd. "Ben jij wel een echte kapster ?" vroeg ik.
De meeste kapsters haken direct na hun vraagteken bij wat ik wil af en geven zichzelf carte blanche.
"Wil je ook een hoofdmassage ?" vroeg ze me.
"Eeeecht ? Doen jullie dat ??? Jaaa dat wil ik, dat wil ik !!" zei ik kwijlend. Gelukkig had ik het kappersschortje al om. (Ik vermoed dat ik eindelijk mijn vaste kapper in deze stad heb gevonden, maar ik woon er ook pas anderhalf jaar.)
"Ik ga straks nog wel even een rektest doen en daarna..."
"Een wat ??"
"Een rektest."
"Okay ?"
"Een rektest houdt in dat ik een haar uit je hoofd trek en op de helft afbreek, als ie dan omkrult betekent het dat je haar te droog is en dan pas ik de shampoo daar op aan."
Ik wist niks uit te brengen. Wat een verhaal. Met opgetrokken wenkbrauwen knikte ik maar van ja. Die hoofdmassage lonkte, schiet eens op.

Na de hoofdmassage (10 minuten met één of andere speciale olie, ik vind het allemaal prima) werden mijn haren gewassen, terwijl ik in een massagestoel zat. Een massagestoel ! Het leek wel Sinterklaasavond. Maar het was natuurlijk ochtend. Verder een haarmasker met een warme handdoek over mijn haren heen en een crempje en een ditje en een datje, alles bij de prijs inbegrepen. Tot slot van deze fantastische ochtend bleek ook nog eens dat mijn hoofd niet kaalgeknipt was. Wat een ervaring, mensenlief, uiterst ontspannen verliet ik de zaak. Mijn intense tandartsenangst voor kappers is verleden tijd denk ik.

Pittige tijden

Nou. Ik dacht dat het niet kon, maar alles is dus mogelijk, zo blijkt.
Het wordt nog steeds elke dag leuker met Mini-Sjgaap.

Mamma Sjgaap: "ga je mee vrouw, gaan we eens even bruut ijs eten op de kinderboerderij. Wat zeg je d'r van."
Mini-Sjgaap: (EN IK CITEER LETTERLIJK HE) "Ja joh, tuurlijk.."

Ik zeg: heerlijk toch, zo'n relaxt kind.

Getuigenis

Door de breuk met V. ben ik tot nu toe alleen maar gegroeid, dus wat dat betreft is het goed voor me geweest. Niet alleen gegroeid in de zin van volwassener worden, maar ook dichter naar God toe gegroeid. Ik ben christelijk opgevoed dus ging al wel naar de kerk toe, maar de laatste jaren eigenlijk niet meer actief.
Vorig jaar besloot ik een nieuwe bijbel te kopen, om mijn geloof weer even een boost te geven. Vervolgens kreeg ik een christelijk oppaskind. En toen Jedidja (het dochtertje van mijn vrienden David & Rebecca) opgedragen werd in de kerk ben ik naar die dienst toegegaan. Langzaam begon het weer een beetje te leven voor me. Ik had gesprekken met verschillende mensen. Mijn (toen) schoonzus kwam tot bekering ! God was echt bezig om mij ook weer op de rails te krijgen door al die gebeurtenissen.
In oktober maakte -voor mij volkomen onverwacht- V. het uit. Ik was volledig van slag natuurlijk. Hij wilde Isabella en mij zsm het huis uit hebben. Na een week bij mijn vader kon ik gelukkig terecht bij David & Rebecca. Van daaruit kon ik dan weer voor een paar weken bij David's familie in huis (huis voor mezelf). Vanaf dat ik bij V. wegfietste voelde ik me heel sterk geleid door God. Tijdens het fietsen heb ik alleen maar gebeden (en gejankt) en wel 100x tegen Isabella gezegd dat het me zo speet dat we bij pappa weg moesten maar dat dit het beste zou zijn voor ons, want daar blijven was geen optie. Ik heb nog nooit zo veel en zo lang achter elkaar gebeden in mijn leven als in die dagen en ik voelde God ook sterker dan ooit. Dat voelde goed ! Hij gaf/geeft me rust, tijdens deze hele onrustige periode (die gelukkig wel steeds rustiger lijkt te worden). En sinds dat moment heb ik het ook vast weten te houden, wat me vroeger nooit lukte.
God gaf me binnen 9 dagen een nieuw huis !! 3 weken nadat Isa en ik bij V. waren weggegaan kreeg ik de sleutel. Mijn vader heeft zich een slag in de rondte gewerkt om het er prachtig te maken, de ouders van V. hielpen me waar ze konden, David & Rebecca en hun familie waren er voor me. Rebecca's ouders spaarden voor een C1000 boodschappenpakket voor me. Van David's moeder kreeg ik een bank. Fantastisch, al die hulp.

Toen ik nog in Haarlem woonde kreeg ik regelmatig te horen dat het ‘verstandig zou zijn als ik me zou laten dopen’. Ik vond dat altijd erg vervelend want ik wilde die beslissing zelf maken en niet gepusht worden. Ik voelde me niet waardig genoeg om me te laten dopen dus het leek me niet eerlijk.
Nu dat ik deze periode doorga en God al die tijd al vast hou voel ik me wél goed genoeg, Hij heeft verandering in mijn leven gebracht. Opeens ben ik zelf de Christen waar ik vroeger zo tegen opkeek en heb ik die structuur in mijn leven. Ik bid met Isabella voor het eten en voor het slapen gaan, we lezen uit de (kinder)bijbel, zingen samen liedjes van Elly & Rikkert en Opwekking. Om even met de cynische woorden van mijn vriendin Tirza te spreken; ik ben nu ook zo’n schaapje ! Haha ! Maar het voelt goed ! Het kan ook niet anders; Sjgaapie zijn is heel bijzonder ;-)
Een paar weken geleden kreeg ik het idee dat het tijd was om me te laten dopen. Ik ga nu naar een fijne gemeente waar ik vandaag lid van ben geworden. Echt zo’n volwassen stap, maar ik ben er aan toe.
Vorige week zaterdagavond nam ik me voor om de volgende ochtend naar de kerk te gaan. De volgende ochtend regende het keihard. Ik baalde, want de kerk is niet om de hoek en op de fiets is het dan erg nat, zegmaar. Ik belde David en Rebecca om te vragen of ze me konden komen ophalen. Ze namen niet op. Ik baalde nog harder. Ik had het me toch voorgenomen om te gaan ! Nadat ik had besloten; okayyy dan ga ik wel door de regen.., ging de telefoon. David !
Een kwartier later zat ik bij ze in de auto. Het was een ontzettend fijne dienst !! En het bijzondere was dat nog ter sprake kwam dat er 19 april een doopdienst wordt gehouden ! Ik kreeg een beetje hartkloppingen (kan ook de Redbull geweest zijn natuurlijk..) en zag dit als een teken. Een soort goedkeuring van God, dat ik me mag laten dopen, dat het inderdaad tijd is.

Vandaag heb ik er met 2 Oudsten uit de kerk over gesproken en ze gaan het in de Oudsten-groep gooien. Als ik me de 19^e kan laten dopen wil ik eigenlijk ook meteen Isabella laten opdragen, zodat we nu samen echt die nieuwe start kunnen gaan maken ! Ik ben nog steeds heel erg uitgeput van het hele gedoe met V. (hij heeft lekker alle rust die hij wilde, en ik.. minder dan ooit) maar ik heb mijn studie weer opgepakt (over 2 weken heb ik twee examens) en het komt allemaal wel goed hier, daar ben ik van overtuigd.
Dit wilde ik even met jullie delen ! Wordt vervolgd.

Liefde (& wachten op lekker weer...)

Mooie quote

Robbert ten Brink bij Lotto Weekend Millionairs, de eerste vraag:
"Welke kleur hebben de Smurfen ? Jaaa we beginnen meteen pittig Jan."

Sjgaapie is een supermarkt

Het is unbeliefebol maar de niet-meer-booifrent (vanaf heden met een kleine letter want hij is sterk in achting gedaald, ergens tot -100 ofzo) is vanaf nu een gehekeld onderwerp. Wie had het ooit gedacht dames en heren, ik lag aan zijn voeten maar dat boeide kennelijk niet. Ik had ook zijn voeten kunnen boeien natuurlijk, dan had hij niet naar een ander kunnen rennen. Maar het zal wel ergens goed voor zijn, hou ik mezelf heel naief voor. Ooit word ik vassst wel weer gelukkig met iemand die mij wel verdient en krijgt hij dit terug, op wat voor manier dan ook. Dus daar kijken we dan maar naar uit. Don't mess with Sjgaapie. *dikke vette kongfoe move*

Ondertussen

* staat er al 3 dagen achter elkaar poffertjes op het menu omdat er nu eenmaal geen kleinere portieverpakkingen te koop zijn bij de supermarkt. De poffertjesverpakkingen die ze daar hebben zijn gebaseerd op gelukkige stelletjes en niet op mensen die gelukkig met zichzelf moeten zijn omdat het leven anders echt ondragelijk wordt. Kutsupermarkt. Ik ga op zoek naar een andere. (Hee ineens zie ik de vergelijking tussen mezelf en een supermarkt die nodig vervangen moet worden door een andere omdat één van de geleverde producten de consument niet kan bekoren, ik kan het niet helpen.) Het wordt me even teveel; een niet-meer-booifrent EN een kutsupermarkt die me diep teleurstellen, juist deze twee, waar ik mijn onvoorwaardelijke vertrouwen in stelde. Hoeveel kan een mens hebben, vraag ik me soms af. Nou, okay, zo is het wel weer klaar he. Einde van dit tragische moment. We gaan door met het volgende punt, dat gelukkig wat vrolijker is:
* is er tot mijn grote vreugde weer een sinds-9-jaar vriend van me terug in mijn leven waar ik gesprekken mee kan voeren die tenminste leuk, gezellig en lachwekkend zijn, en dus overduidelijk niet over de niet-meer-booifrent gaan.
* heb ik een einde gemaakt aan de 'pappa is the best !'-speen van Mini-Sjgaap, want pappa is even alles behalve the best. Ik heb er een dikverdiende I (hartje) Mamma speen voor in de plaats gekocht. Sommige vrouwen hunkeren naar chocolade in zo'n levensfase, voor mij is dit al goed genoeg. Ik ben niet zo moeilijk. Dat is het fijne van mij.
* heb ik met Mini-Sjgaap een eindeloos durende fietstocht gemaakt in het kader van; verzet die walgelijke gedachten van 'hem en die nieuwe' tijdens een pittige cardio-oefening in het écht (dwz; we don't need de sportschool). Dat doel is voor het grootste gedeelte wel behaald. Ik ben tenslotte stoer. Helaas was het effect maar van korte duur, maar toch. Sommige mensen met problemen rennen al veel te snel naar een ander, en sommige slachtoffers daarvan gaan het gewoon aan met zichzelf. Met trots kan ik zeggen dat ik tot de laatste partij behoor. U voelt hier idd een frustratie schuilgaan, dat klopt hoor, twijfel niet aan uzelf, dan twijfel ik er niet aan dat ik straks beter uit de strijd kom.
* moet ik mijn vader nog op de hoogte stellen van de laffe-tekkel-actie van zijn niet-meer-schoonzoon. (Zo stoer was ik dan nog niet. Ik kon die voorspelbare stortvloed aan negatieve reacties nog even niet aan.)

Sucht... En vanavond ga ik aan de slemp met een vriendin. Dat mag ook wel weer eens. Je moet tenslotte niet te lang blijven hangen in zo'n apathischgg moment van lang en lelijk huilen en zelfmedelijden en medelijden van anderen met de armen wijd accepteren en daarmee dus teveel nietverdiende aandacht schenken aan een tekkel. Het is algemeen bekend dat ik een bloedhekel heb aan honden. Behalve Takkie van Jip & Janneke natuurlijk, duh. (Als ik dit niet zou zeggen krijg ik ruzie met Mini-Sjgaap.)

Het mooiste verjaardagskado voor Mini-Sjgaap

(Wat ik vrijdagavond wilde schrijven op mijn weblog, maar ik kreeg vandaag pas weer verbinding)

Origineler kan het niet; ze heeft vandaag alvast een neefje voor haar verjaardag gekregen !! Maandag (als ze dus echt jarig is) mogen we komen kijken.
En ja.. Mamma-Sjgaap is de hele dag al hyper, hahaha ! Wat een feest man !
Ik heb vanmiddag tijdens het shoppen voor de kraammand ook meteen Jip & Janneke-champagne gekocht om zondag (wanneer we haar 2e vjrdag vieren) met de familie mee te proosten op de kleine Thomas !

Net viel er trouwens een kwartje. Vannacht was Mini-Sjgaap ineens klaarwakker, ze zat te zingen en te lachen in haar bedje, ANDERHALF UUR LANG, onvermoeibaar dat kind. Maar in die tijd is dus wel haar neefje geboren.

Sjgaapie ligt nog best in de 10-letterwoordenmarkt

Zo. En dat doet het ego goed. Vorige week werd er tweemaal op één dag (heus !! ik was in shock !) naar me gefloten en sinds ik gedumpt ben kan ik dat wel weer hebben. Normaliter ben ik een trouw hertje (de ICQ-woorden van ex #1 en ooit vriendin Sjgaapie5 hoor) en voel ik me werkelijk zwaar ongemakkelijk als zoiets gebeurt. Maar de ochtend van die dag ging het als volgt:
Fjuut fjuuuww
Sjgaapie: Lieve deugd, is dat voor mij bedoeld ?
*beweegt met de ogen naar beiden ooghoeken om te zien of er niet een supermodel met lange benen langsfietste*

De jonge tuinmannen (voor tuinmanbegrippen trouwens bijzonder goed uitziend) leunden op hun schoffels, deden beiden een wenkbrauw omhoog en een glimlach.
Geen supermodel met lange benen in de buurt. Dit zal voor mij bedoeld zijn. Ieeee. Oja, hee, mijn vriendje wilde zonodig van me af, dit mag weer. Hoe werkt het ook al weer.
*Doet ook een wenkbrauw omhoog* Ja. Nou, zoiets wel he ?

Duidelijk. Het hert is weer los. (Kijk uit voor de koplampen, Sjgaap)

Als ik trouwens iets niet gedacht had, was het dat je zelfs met een kind ernaast nog sexy gevonden kon worden. Ja, of ze moeten gefloten hebben naar Mini-Sjgaap natuurlijk, dat kan ook, ik zou er niet eens van staan te kijken. Maar het gaat nu natuurlijk even om mij, kuch kuch.
Haa, lekker, ik kan er weer even tegen.

Want jaaa, 1^e kerstdag was een feest, maar 2^e kerstdag heb ik de hele dag in pyama gelopen en de halve dag in bed gelegen met de verschijnselen van een bijholteontsteking (en vanzelfsprekend een bad hair day en brildag. Laat het de tuinmannen maar niet zien.) Lang leve mijn Pappa-Sjgaap die wel even oppasdienst wilde draaien in ruil voor een aardbeienbavaroistoetje. Wow, dat is een tof galgjewoord. Enniewee, op mysterieuze wijze was ik heden ochtend spontaan alweer verlost van de bijholteontstekingsverschijnselen (ping ping ping ping ping, het 10-letterwoord raden is hierbij vergeleken echt een eitje van een cent.)

Nou tot zover maar weer.

Lipglosskus van Bambi.

Het singele Sjgaap

Dus. Dit is zegmaar the end of De Booifrent. Sjgaapie is officialy gedumpt.
Ik dacht; ik moet het na een ruime maand maar eens wereldkundig maken.
En daar zit ik dan, in mijn nieuwe huis. Te kamperen, illegaal te internetten op het netwerk van de buren, de complete Ikea in elkaar te klikken (Tundra donkerbruin) en schroeven (ehh alles), de BLAUWE muren over te verven met wit (hóé verzin je het. BLAUW. En dan niet gewoon tof blauw, maar echt ieuw blauw !), terwijl ik een vet hippe Nijntje-cd aan heb staan want ook Mini-Sjgaap moet het leuk gaan vinden hier.

Maar ik moet zeggen; na 2 weken is het al zo goed als leefbaar en vannacht hebben we hier voor het eerst geslapen. We moesten wel samen op 1 kamer want mijn slaapkamer is nog niet klaar. Werd dus wakker van een knuffelmuis op mijn hoofd, gekogelstoot door mijn dochter die vond dat het tijd was om op te staan.

Sjgaapie de fitnessgoeroe

Zohee, ik heb wat ontdekt hoor.
De Booifrent en ik schreven ons vorige week in bij De Sportschool. Niet omdat
we formaat Tokkie zijn (sterker nog, ik ben slanker dan ooit met mijn 61 kilo bij 1.70m), maar omdat we een stel kneuzen zijn wat betreft onze ruggen & nekken. Dus die gaan we ff trainen ! Zondag hadden we onze intro-les.

Mini-Sjgaap werd gedumpt op de crèche terplaatse. Een speelwalhalla voor de kleine vrouw. Een kus zat er niet meer in, speelgoed gaat nou eenmaal voor. Okay, ken je plek..
Onze instructeur (GJ) deed kort een rondleiding en zei toen dat we eerst maar ff warm moesten worden. Als 2 pubers volgden we GJ. Sjgaapie tegen De Booifrent: "Ga je mee, lekker warrrm worden !" Slappelach inhoudend namen we plaats op de fietsen. 10 minuten, go go go ! Daarna roeien, go go go ! Dat er TV's hangen is leuk, minder leuk was het dat er alleen discovery channel, animal planet en een vreemde film aanstond, over een uitgebloeide vrouw die nog ff prostituee wilde worden. Wie zit daar nou op te wachten, vraag je je af. Nou ik in ieder geval niet dus ik roeide maar hard door terwijl ik op TV nummer 3 bekeek hoe er vogeltjes gevoerd werd. Allemachtig wat ontzettend boeiend.. (dit was een grapje.)

Na nog een heleboel apparaten kwamen we ergens waarbij we 3 sessies van 15 dingesen moesten doen. GJ verliet ons weer even en bij terugkomst vroeg ie of
we klaar waren. Ik zei; "Yes men, helemaal klaar ermee."
De Booifrent gooide roet in het eten: "Niet waar, je moet nog een sessie hoor."
"Nee men, ik heb er al 3 gehad."
"Nee niet, ik heb er ook pas 2 gehad." Zucht, mannen en tellen.
In de sportschool je rekenmachine meenemen staat idd een beetje raar.
Gelukkig stond GJ aan mijn kant: "Ah joh, zeggen we toch gewoon dat je het 3x hebt gedaan." (Met deze man kan ik praten.) "Kiekeboe", zei ie, terwijl ie zich verstopte en tevoorschijn toverde van achter een vlag die daar hing om reclame te maken voor stichting KiKa. Jaja, onze poes is ook volop aanwezig in De Sportschool.

"Neem hier maar even plaats", zei GJ terwijl ie een soort skippybal naar me toe rolde. Alsof de skippybal nooit uit is geweest stuiterde ik de zaal al weer door.
"Ja hallo, ff hier blijven", werd ik tot de orde geroepen.
"Nu ga je buikspieroefeningen doen" (..shit..)
"Doe je benen ff zo en je rug zo. Nee ZO. Neehee je valt heus niet."
"Ja maar mijn schoenen hebben niet zoveel grip."
"Heus wel."
"Nee echt niet, help, ik glij echt onderuit ! Kijk dan !"
GJ zuchtte eens diep en keek me streng aan.
"Ooookaay...." gaf ik uiteindelijk oogrollend toe.
Die skippybal en ik worden geen vrienden.
De Booifrent deed wel goed z'n best, dat mag gezegd.
"Poeh, die spieren voel je wel" zei ie tussen alle zweetparels op zijn hoofd door.
GJ: "Ja, das de bedoeling vriend." (touché..) "Kijk kijk kijk, hij zweet zich rot !"

Na de billen te hebben getraind vond ik het tijd om nog even te zweten dus ik ging een soort van steppen, ofzoiets. Er zitten ook van die stangen aan die je kunt vasthouden tijdens het lopen. Je lijkt er een beetje zo'n wandelfreak met stokken mee, vergeef me, ik ben eindelijk vergeten hoe die stomme sport heet. Maar je ziet het voornamelijk fossielen doen.

Op de skippybal na vond ik het allemaal superleuk en gisteren ben ik alweer teruggeweest. Mini-Sjgaap weer op de crèche en hup, 5 kwartier qualitytime voor Sjgaapie en haar spierbundels. En morgen gewoon nog een keertje. Nu ik alleen
de dinsdag nog werk heb ik er mooi de tijd voor (ellek nadeel hep ze voordeel zegmaar). Oh yeah, ik word de fitnessgoeroe van Kudde 39. En ook echt compleet met handdoek om de nek, linkerhand in de zij, en met de rechterhand de bidon aan de mond he. Ik hoor er al helemaal bij, denk ik.

Mini-Sjgaap in haar ultrahippe outfitje

Vorige week hebben we een nieuwe muts gekocht dus die wordt hier even geshowed, en mijn eigen schoenen hebben een mega-aantrekkingskracht op haar dus die moesten er ook op.

Sjgaapie gaat uit eten

Als je samen met Mini-Sjgaap uit eten gaat, dan moet de hele achterban ook mee.
2 nieuwe leden kwamen de klup versterken en die kregen dan ook een ereplaats op het peper & zout. Ze waren vast heel blij dat ik ze uit de overvolle badeendenbak uit het hippe winkeltje naast het restaurant heb gehaald, wie wil er nou niet op het peper & zout..? Maar ff serieus, het leek wel een asiel daarzo, luid gekwaak, we werden er bijna doof van: "koop mij koop mij nee koop mij !!". Het is dat er in een asiel geen prijsstickertje op de dieren zit maar anders..
Nouja die Indianen-eend kon dus gewoon waanzinnig leuk typisch indiaans kwaken dus die sprong er echt uit voor ons, en de borstkankereend was een beetje zielig want het leek wel alsof ze zichzelf wilde gaan ophangen aan haar strikje als ze niet gauw gekocht zou worden. Lichtelijk emotionele chantage dus, maar okay, toe maar. Ja en een mannetje en een vrouwtje he, ook wel zo leuk.
Nou, Mini-Sjgaap was euforisch met haar nieuwe aanwinsten, ze zei: "dankuwel lieve moeder, reuze tof van u, ik ben weer geheel content en zal als dank heel zoet zijn in het restaurant. Ik hoop dat ze mes en vork voor me hebben klaargelegd dan kan ik Indy en de BK-eend meteen leren hoe ze daarmee een maaltijd behoren te nuttigen." Kijk, dat heb ik dan als moeder (en uiteraard De Booifrent als vader) maar weer mooi klaargespeeld dacht ik zo.

Voor degenen die Sjgaapie missen

Danku ! Dat waardeer ik. En het spijt me dat ik u zo verwaarloos.
Maar zoals ik al eerder schreef; het crea-virus heeft beslag van me genomen en als je daar eenmaal mee besmet bent.. duurt het lang voor je er weer vanaf bent. Maar wees gerust; het kan dan wel van de ene op de andere dag over zijn. Dus er is nog hoop, wil ik maar zeggen. Houd moed !

En voor degenen die ook een supertoffe vlaggenslinger willen; DAT KAN.
Bekijk de voorbeelden in het fotoalbum 'Crea Jay' op mijn hyves,
en neem contact met me op. Nou vooruit, hier alvast één voorbeeld dan.

 

Vlaggetjesweek

Het is weer vlaggetjesweek bij C&A. Het is vlaggetjesweek in Kudde39.

De hele kudde is bezaaid met vlaggen momenteel. Op het balkon hangt nog immer de oranjeslinger omdat De Booifrent en ik altijd een waanzinnige moeite hebben met slingers weghalen. Zo was De Booifrent half oktober jarig en de slingers hingen er tot MiniSjgaap’s 1^e verjaardag, te weten; 5 januari. Drie weken daarna was De Booifrent zo dapper om ze weg te halen. Ik weet ook niet hoe dat nou ineens kwam. Maargoed, toen was ik nog ff jarig, 20 mei, en nu hangen ze er alwéér nog steeds. Eerst nog in het kader van; op naar het wereldkampioenschap, ofzo. Maar dat bleek dus niet veel te helpen. Nu hangen ze er denk ik nog om de teleurstelling een beetje te ontkennen. Oh en ook niet geheel onbelangrijk, ik denk zelfs de aller- allerbeste reden: Kudde39 wordt regelmatig geterroriseerd
door een stel duiven van de buurkudde. En die duiven schijten dan het hele balkon lekker onder. Ik bedoel, dan heb je dus ÉÉN balkon in de hele kudde, en dan krijg je als een ware bijbelplaag van dit soort praktijken. Maar de oplossing diende zich spontaan aan, vlak voor het EK, jaja;

de oranje vlaggenslingert. Duiven houden hier niet zo van, blijkt.
Sindsdien is ons balkon iig niet viezer geworden zegmaar.

Ineens voelde ik me enorm geïnspireerd. Ik dacht; hier moet ik iets mee doen.
Ik ben tenslotte jaren geleden door mijn eigen weblogparasiet gepromoveerd tot filantroop dus dan moet ik dat ook blijven waamaken want voor je het weet verlies je zo’n titel. Volgens mij heb ik er niet eens een lintje voor gekregen van de koningin, it’s a bloody shame zeg ik je. Al die honderden armbanden die hier
door mijn handen vlogen en die door heel NL en BE afreisden (ik ben gewoon een internationaal fenomeen jeweettoch) naar mensen die heel hard liefde & geluk nodig hadden. Al die T-shirts met pailletjes. Al die noemhetmaaropjekunthetzogeknietbedenkendenkik-spullen.
Ik ben dus vet wel een filantroop inderdaad. Dat valt echt niet te ontkennen.
Vorige week kreeg ik de ingeving om een vlaggenlijn voor MiniSjgaap te maken. Ik toog naar de stoffenwinkel en kocht de hele handel op. Nouja toch bijna dan. Bij de Hema kocht ik een theedoek met hartjesmotief. Bij de AH kocht ik een flesje Crystal Clear. Ik had gewoon ff dorst namelijk. Komt af en toe opzetten als gekken. De dokter zegt dat het heel normaal is hoor, dus ik maak me er maar niet druk om. En bij de crea buurtwinkel kocht ik nog wat linten, strijkplaatjes, knalroze en paarse garen (ik ben Sjgaapie, ik hartje roze/paars) enneh, ja nouja meer van dat soort dingen dus. Verder plukte ik mijn favo MiniSjgaap-romper uit de kast en recyclede die tot.. een vlaggetje. Meerdere rompers en shirtjes leden een horrordood aan mijn schaar maar het zijn nu een soort van opgezette dieren dus kunnen we er nog steeds van genieten. Een soort van Groeten uit de Rimboe effect met die opgezette honden. Maar mijn vlaggen vallen over het algemeen wel iets beter bij de mensen dan opgezette honden dus die vergelijking moeten we dan toch maar weer snel vergeten. Ik weet ook niet waar dat vandaan kwam.
Als ik het heel gepassioneerd mag verwoorden dan zal het zoiets zijn als: de te kleine kledingstukken zijn nu blijvende, aanwezige herinneringen. (Teiltje svp. En een handdoek voor het morsen, de theedoek is verknipt tot vlaggetje dus die kan niet meer.)
Ja, wat kan ik hier nog meer over vertellen.. Volgens mij vrij weinig.
Ja, oja, dat ik overweeg om zulke dingen (maar ook ander crea spul) via een handeltje te verpatsen. Maargoed. Daar moet ik me nog maar eens serieus in gaan verdiepen denk ik.

Foto’s spreken geloof ik iets meer dan woorden, zegt men altijd, maar van die woorden zijn geen foto’s van gemaakt dus dat spreekt dan natuurlijk niet echt.
Dus bij dezen dan even wat foto’s.

Toedeledoki maar weer.

Nog meer wereldnieuws

Hoi ik ben Sjgaapie, ik ben 25 jaar en ik heb vandaag voor het eerst met een naaimachine gewerkt. (En het ging nog goed ook !)

Wel wereldnieuws; Kika & Lola

De Booifrent en ik zijn eruit wat betreft de naam van onze poes.
We proudly present..: KIKA.
Nou inderdaad, voor de grappenmakers onder ons;
een soort van Kitten Kankervrij, maar dan dus helemaal niet.

Kika is de nickname van een Belgisch vriendinnetje die ik al 8 jaar ken, ik heb het altijd zo'n stoere naam gevonden ! En jaren later kwam Stichting KiKa, (jaaa je weet wel, 'kinderen kankervrij') maarja, goed, fantastische stiching, ik sta er ook helemaal achter enzo, maareh toch jammer dat ze die naam gebruiken. MAAR: dat doet natuurlijk niets af aan de vrolijke, stoere maar toch ook lieve klank van de naam en daarom hebben wij hier voor gekozen ! I made my point now, denk ik, hoest, kuch, Strepsil aub ?

Mini Sjgaap is al helemaal aan Kika gewend en rent er de hele dag achteraan (Kika ook achter zichzelf trouwens, leuk zo'n staart), wil kusjes geven, aaai poesje, etc. Liever wilde ik dat ze Lola zou heten eigenlijk maar die naam kwam met geen mogelijkheid door de onmogelijke keuring. Maaruh, Kika was mijn 2e keus (sorry Kika Senior.) dus dat vind ik ook nog een mooie score hoor !

Dus, nu heet Isa's knuffelkat Lola, heb ik besloten.
De naam van een knuffelbeest mag ik best alleen verzinnen, vond ik zelf.
Kika & Lola zijn trouwens dikke vriendinnen geworden in de afgelopen dagen. Kika is zelfs zo aardig om Lola in haar oor te fluisteren dat ze inkijk heeft, maar de foto was al genomen..

Geen wereldnieuws

Laat ik even meedoen in de hype van 'loggen over het EK voetbal 2008'.
Zelfs goedvoorbereideMiniSjgaap baalt als een stekker vd uitschakeling van NL.
De fantastische haarband heeft 3 wedstrijden geholpen maar toen was ie echt op.
Hij kostte dan ook maar een euro ofzo, maar toch he. Zelfs voor een euro had ik
meer verwacht. Zie hier de intense teleurstelling, ik hoop dat 't ooit goedkomt...:

De borsten van m'n dochter

Ojee. Ze is er vroeg bij met het ontdekken. Ze rolt wel met
twee vingers in d'r neus door d'r ontwikkeling heen tot nu toe...

Mooie quotes

"Ja, daaag. Jullie komen uit één ei !"
De Booifrent (nadat mijn vriendin M. uit zichzelf de naam Lola voorstelde voor het poesje. De naam die ik zelf toevallig dus ook echt heel graag wil maar de Booifrent iets minder graag)

"Het is vandaag de regenbuiste dag van het jaar denk ik"
Oppaskind S. (6 jaar)

"Die duizeligheid van jou, dat is niet pluis."
Mijn fysio Koert. (Ja, ik heb sinds gisteren een fysio)

Het hondje in de kanon dat dode bloemen kreeg

Ik was donderdagavond aanmoediger (van mijn oppaskinders B. & S.) bij de avondvierdaagse. Wat een overweldigend iets is dat toch, zo'n binnenkomst.
Alles kwam voorbij;
padvinders, de sjoelklup, zwakzinnigen die zichzelf De Kanjers noemden,
een turnklup en nog een heleboel andere sportverenigingen, basisscholen..
U snapt; ik was dus echt heel overweldigd he.
En bedwelmd. Ik was megabedwelmd door de zoete speklucht. Die kleine rotsteentjes waar ik op stond weerhielden me er van om tegen de vlakte te gaan.
De turnklup viel me trouwens nog vies tegen. Op een gegeven moment gingen ze verspreid over de weg lopen. "Nee Melissa, hier is nog een zee van ruimte, je moet meer naar links, kom maar." Ik verwachtte van Melissa minstens een drievoudige dubbele radslag (of iets dergelijks) terwijl ze tussendoor nog een Breaker van Friese Vlag nam, maar niets hoor ! Hevig teleurgesteld bleef ik wachten op mijn heldinnen B. & S., terwijl naast mij een moeder met waanzinnige uitgroei (zoiets
als wat ik nu zelf ook heb) haar kind belde. WAT.ZEG.JE !! WAAR.BEN.JE !??
Ze kon haar niet verstaan omdat de ene langslopende groep keihard Nederland
oh Nederland zong en de groep daarachter Het Hondje Van De Bakker en dat probeerden ze dan denk ik in canon te zingen ofzo. En vergeet vooral niet de pokkeherrie met al die fanfares he. Deze fanfare keek heel statig, ik werd er bijna bang van. Toen ik de opperfanfaar (hoe heet zo iemand anders) bleef aanstaren (dat gaat automatisch, dat dwingen ze af) kreeg ik gelukkig een glimlach bij hem losgeweekt zonder dat ie daarvoor met die ongelooflijke stok in zijn mondhoek hoefde te prikken. Dan zat er ook nog een orkest op een terras achter me, deze mensen hadden hun strategie duidelijk beter uitgewerkt van tevoren.
Na de oranje uitgedoste wandelaars, de rode wandelaars, de koters die alleen maar konden toeteren op hun EK-muziekinstrument de Hawaii-kransen en dus ook nog alle bovenstaanden kwamen dan eindelijk bij de één-na-laatste groep de twee langverwachte dames aanlopen.
Mijn bos bloemen was door het lange wachten al bijna dood maar gelukkig waren ze er toch wel heel blij mee. Zo'n lange wandeling zorgt er natuurlijk voor dat je niet alles meer even scherp ziet.
Puntje voor Sjgaapie zeg ik maar zo.

Maak kennis met ....?

We mogen dit lieve poesje over 2 weken ophalen, wie helpt ons voor die tijd aan een naam ?

Vervolg op 'Creatief met ijzer'

Ik moet hier nog even op terugkomen want ik heb destijds ook nog een foto gemaakt van het whiteboard hier in de gang, die ik graag wil delen. Ohw, even op de foto klikken voor het totaalplaatje is op zich wel een goed ideetje.

Het hevig menstruerende Sjgaap

Soms zit het allemaal niet zo mee in Kudde 39 want er zijn natuurlijk altijd dagen dat er even heel pittig gemenstrueerd moet worden. Sinds Pappa Sjgaap de Kudde heeft verlaten en De Booifrent zijn intrede heeft gedaan ben ik tijdens de menstruerende dagen een heel stuk milder geworden want let’s face it; op vaders en soms misschien ook wel moeders, kun je je gewoon wat makkelijker afreageren, daar zijn ze voor, zogezegd. Op Booifrenten moet je je gewoon wat meer inhouden, wil je de komende jaren tenminste nog spreken van Booifrent en Gulfrent als setje.

Welnu, gisteren was alles ineens even helemaal anders want toen kreeg De Booifrent er toch wel hevig van langs. Ja hallo, ik voelde mij wel 2x aangevallen dus daar hoort dan een verdediging bij zegmaar. Zo gaat dat, dat behoeft verder geen uitleg.
Na aanval 1 dacht ik; “Wat een kul. Zo’n slechte huisvrouw ben ik niet” en na aanval 2 dacht ik; “JA !! DOEI !! Ik ben een goede moeder dus ik mag Mini Sjgaap heus wel troosten.” Oei, gevoelig punt, en dat nog wel tijdens de menstruatie. Hij durft wel, die knaap. Dus. Ineens had ik er tabak van en gaf een ongekende snauw naar De Booifrent. Waarop er even niet zo gezellig gedaan werd naar elkaar toe. En waarop ik in mijn hoofd heel gemeen al BrianGoudenKooi-achtig deurensmijtend tegen hem zei dat ie het maar lekker uitzocht en toedeledoki enzo, maar in werkelijkheid alleen maar in bed ging liggen en het hem zonder verdere mededeling lekker liet uitzoeken. Sommige dingen kun je gewoon maar beter niet uitspreken, in het kader van ‘niet lullen maar doen’ want ik ben dan wel een vrouw maar ZO eentje ben ik er nou ook weer niet. Zo gezegd zo gedaan.

Om maar even een Hollywoodeinde te maken aan dit dramatische verhaal; alles kwam goed en we gaan nog lang en gelukkig samen verderleven. In goede tijden en in menstruerende tijden. Amen.

Meester van Eik, de 20 jaar oude sandaal, Bonnie en de herpes van 0,8 kg

Eensch in de zoveel tijd moet ik eraan geloven, dan word ik weer geveld door het crea-virus. Het is een soort van herpes; once you got it, you'll never get rid of it. In de hoop dat ik dit correct spel natuurlijk, en anders ook.
Het is te gek om om te gaan met crea-collega's (zonder dat ze zelf door hebben er ook 'één' te zijn), maar tegelijkertijd bezorgen ze me (wederom zonder het zelf door te hebben) dus echt sla-pe-loze nachten he. Wat een terging. Stapels nieuwe ideeën liggen op de loer. Maargoed, dat moet je er dan maar voor over hebben. Wie een kleurrijker, gezelliger, voldaan, etc., crea leven wil hebben, moet daar een paar uur slaap voor inleveren. Het is graag of niet weetjewel.
Nou, even duidelijk nu, waar praten we dan over ?
Nou, over kattennamen verzinnen voor de lapjeskat die nu nog ergens in dit heelal op ons wacht, half uitgewerkte potentiële nieuwe logs, maar met name knutsel-ideetjes. Oh help, terwijl ik 'knutsel-ideetjes' schrijf, voel ik me ineens een geitenwollensok die verlangt naar een zweetvoet en een 20 jaar ouder sandaal. Voor intimi: een beetje type meester van Eik, basisschool groep 4, met z'n 'My Bonnie is over the ocean', 'hooofd, schouders, knie en teeeen' & 'commandoooo pinkelen !!'-neuroses (waar hij dan uiteraard al zijn emotie in legde omdat hij zelf -naar mijn broers zeggen- ook een Bonnie ver over de oosjen had zitten).

De nacht is altijd mijn meest vruchtbare tijd voor nieuwe ideeën. Het is alleen een beetje jammer dat zo'n proces plaatsvindt wanneer ik juist zo min mogelijk geluid (krakende hersenen zijn nog een twijfelgeval) mag produceren, dit ivm De Slapende Booifrent (= houdoe pen en papier naast het bed want krakend dekbed). Ik ben een sociaal mens he, de wekker van De Booifrent kukelt alweer om vier uur dertig sir yes sir.
Oja, punt van mijn vorige onduidelijke zin moest zijn dat daarom dus minstens de helft van mijn kostbare ideeën ten gronde gaat omdat na een drukke dag met Mini-Sjgaap, het brein al half bezig is met een welverdiend schoonheidsslaapje. De andere helft (mijn beste) vecht strijdlustig door om de best geopperde ideeën van de minuut toch nog ergens te kunnen opslaan in de hoop dat het daar blijft hangen tot de volgende ochtend. Velen sneuvelen alsnog maar sommigen overleven heldhaftig en die mogen dan meteen op een blaadje kort na het ontwaken, want dan mag er weer gekraakt worden. Hierbij nogmaals mijn dank voor de medewerking van de notitieblaadjes en mijn lekkerstschrijvende pen, op de vroege ochtend. Dat is; ergens een paar uur ná het vertrek vd Booifrent en vóór de stinkende ochtendurine.
Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat ik deze inschakel voordat ik mezelf weeg (ja, dat wel ná het plassen natuurlijk). De ideeën uit mijn hoofd bevrijden op een papiertje scheelt namelijk al gauw 0,8 kilo (ja we zijn sinds vorige week digitaal, woehoe) en ik vind dat toch behoorlijk wat. Je ziet het er ook duidelijk aan af hoor.
Nouja, ik in ieder geval wel.

Creatief met ijzer

(Ik wil even zeggen: deze log is niet meer superorigineel want ik heb 'm begin vd week al geplaatst op mijn hyve, daar leef ik tegenwoordig meer mee dan met m'n weblog. Lees deze log dus maar alsof het maandagmiddag is. Here we go.)

Voor het eerst zet ik m'n fiets buiten, ipv in de box, en 's avonds wilde ik 'm binnen gaan zetten.
Ik wil de lift instappen..
Ja heur... DE SLEUTELS VALLEN IN DE LIFTSCHACHT.

Eenmaal in de kelder scheen ik snikkend met een zaklamp op de bodem van de flat... *dramatische pauze* ...en zag ik mijn sleutels moederziel alleen tussen 2 platen liggen... (u mag nu meehuilen.)
Nu gaat mijn Supergeniale Booifrent dus even proberen om met een -letwel- buígzaam ijzerdraad (zodat er een magneetje aan gemonteerd kan worden) de sleutels eruit te vissen. Op hoop van zege, zeggen we dan maar. De huismeester gaf niet-thuis. Mijn vader, 2 uur verderop, wel. Dus de reservesleutels zijn zojuist met hem meegekomen.

Gelukkig zijn er ook nog hele leuke dingen gebeurd.
Zoals; mijn schoonzus heeft mijn uitgroei weggeverfd dus ik durf weer over straat. En ze heeft fantastische foto's van het mini-Sjgaap gemaakt, die logischerwijs te vinden zijn tussen de foto's hier op mijn hyve. Ik wens u veel kijkplezier en de tip van de dag is dus (!) dat je niet je sleutels in de schacht moet laten vallen, maar dat doet waarschijnlijk ook niemand die een beetje vaste hand heeft.

(Inmiddels is het De Booifrent gelukt om met zijn ijzerdraadmagneet-sleutelvishengel mijn sleutels op te vissen. Ze hapten vrij makkelijk
maar konden dan ook met geen mogelijkheid om het lok-aas heen.)

Steeds vaker ..

.. tref ik berichten in mijn emailbox aan, waarin aangegeven wordt dat ik een reactie heb op mijn weblog. En steeds zijn dat reacties op mijn wereldberoemde MWL, wie kent 'm niet. Nou is het dus wel zo dat het al 100 jaar geleden is dat ik die MWL voor het laatst heb bijgewerkt, laat staan hoe lang het geleden is dat ie überhaupt tot leven werd gewekt samen met mijn nog immer zeer gewaardeerde weblogparasiet Marsje WB. Zo kwam ik tot de vraag; hoe komt iedereen nu ineens toch weer op die MWL terecht ? Ik goochelde met mijn eerste ingeving: 'moeilijke woorden', en blij verrast (of verbaasd, wat je wil) was ik toen bleek dat deze fantastische (maar o-zo-verwaarloosde) weblog als 2e hit op mijn scherm stond !! Ik laat o.a. ver achter me:
- Het Groot Dictee der Nederlandse Taal
- 123test.nl/woordkennis
- denhaag.nl

Meneer Trots gaf mij een klopje op m'n schouder;
"Da hèjje ma goe gedaen Sjgaepke nummer 20"
Geen idee wie die vent was, maar toch bedankt voor het compliment.

Maareh, misschien leuk voor de volgende bezoeker die een reactie wil achterlaten op mijn MWL: zet er even bij hoe je op deze MWL terecht bent gekomen, en met name: welke zoekterm heb je daarvoor gebruikt ?

PS: in alle euforie heb ik maar even een eigen categorie gemaakt voor de MWL, want dat verdient ie wel, nu blijkt dat deze weblog voornamelijk op deze log draait. Driewerf hoera !

LONDON BABY !!!

Stem Ruth naar Londen:
http://www.lashmaxxx.nl/pages/vote.php?page_id=3&picture_id=181

met een 10 natuurlijk he.

Spread a little love

http://www.freehugscampaign.org/
&
http://www.zinfo.nl/zinfo/2006/11/free_hugs_verov.html

Ahhhhw !!! Zo lief !! Wat een fantastisch initiatief zeg. Knuffelen rules !
DAT zouden meer mensen moeten doen.
Gelukkig heb ik Isabella, kan ik de heeele dag lekker knuffelen want ik hou daar ook heel erg van. In het weekend is De Booifrent de pineut trouwens, heeft Isabel ff rust (af & toe).

Isa 1/2 jaar

Dikke party in de box

Ojee

Dat gaat niet goed he...

15 juni 06 / 15 juni 07

• En dit zat er in het verrassings-ei: ain't she cute ??

• 

Sjgaapie's boekenkast

is eindelijk weer eens opgeruimd en aangevuld.
Dus ik heb ff een update gedaan hier op m'n log [klik hier].

Sjgaap vermoordt Jaap

Zojuist een vieze fatsige spin doodvermoord. En dan bedoel ik echt de Gouden-Kooi-Jaap onder de spinnen he. Als Steve Irwin nog had geleefd, nou dan hadden we allemaal wel geweten wat ie er van gezegd zou hebben he.

Figo zat er zo een poosje naar te kijken en ik wist nog niet eens wat er aan de hand was. Figo staart wel vaker naar stillevens zoals kasten enzo dus ik dacht:
nou nu is de vloer weer aan de beurt zeker. Reuze interessant, dat begrijp ik best.
Maareh.. nu zei ie tegen me: "Sjgaap. Ik zeg het niet vaak he, dat weet je, maareh, kom eens kijken en neem je suupersoniese fliegenmeppert ff mee als je er toch langs de kast loopt."
Sjgaap: "Ja gap, die kennen we. Zeker weer zo'n flauwe Monster-van-Kudde39 grap. Jonge ik heb meer te doen hoor. Het fruit loopt hier ondertussen uit zichzelf weg omdat Pappa Sjgaap denkt dat het nog wel ff kan liggen, dus dat moet ik allemaal met m'n lasso zien te vangen voordat ze Kudde 42 gaan besmetten enzo, ik heb 't vet druk man, kommaan, ander keertje speel ik je grap weer mee OK ?"
Figo: "Nee, serieus, kom nou ff. Ik zweer je plechtig op m'n vismaaltijd van vanavond dat ik hier een indringer heb die je mag vermoorden."
Sjgaap: "Dacht jij dat je vis krijgt vanavond ?? Je moet niet alles geloven wat Sjgaapie Jr. je vertelt hahaha sukkel."
Figo: "Ik help je met het fruitvangen als ik nu tegen je lieg."
Beau: "WE HEBBEN EEN DEAL DAMES EN HEREN !!!!"
Figo: "Sjgaap... wat doet BEAU hier. Heb ik hem niet vorige week ook al het hek gewezen ?"
Sjgaap: "Jah, klopt maar hij heeft zo'n ellendige tomtom op de kop getikt en hij heeft een gastrol ge-eist voor deze log. Nouja. Okay. Ooookaaaaay. Show me what you got."

...
...
...

Een schrijnende blaat echo'de door de Weide. Ik stond oog in oog met Jaap.
Ik dacht altijd dat ze van Kudde 41 (de madderfakkers) een geintje maakten als
ze dreigden Jaap los te laten als ik weer hun Donald Duck zou jatten, maareh.....
Angstaanjagend.
Beestachtig.
Chruwelijk (jah ik moest maar ff in de ABC-sfeer blijven toch.)

Ik twijfelde geen seconde en pakte meteen m'n suupersoniese fliegenmeppert en sloeg er op los. "Ik hak je in de pan, vieze gore overbehaarde obesitas-spin, wat dacht je hier te doen dan he !!"
Jaap: "Zo, das een bek vol. Kwam je d'r uit joh ?"
Sjgaap: "Jah.. nou, net aan hoor. Ben wel buiten adem. Nou zeg op !!"
En terwijl ik al aan het meppen ging, vloog ie omhoog. Jaap is een heuse springspin dames en heren.. Of liever: was. Want na 15 slagen legde hij het loodje (en hij WAS al zo zwaar. Ahh.)
Zijn laatste woorden waren: "Ik ben verdwaald okay, ik was onderweg naar Kudde 42 om ze het leven zuur te maken maar toen heeft iemand mijn tomtom gejat..."

Ohw Beauj.

Pleurisweblog

Ik ben echt vet gefrustreerd over $#^#!&*('`~#$-weblog.nl
Kan nu al niet eens meer een nwe alinea beginnen in m'n logs, wanneer IK dat wil.
Wat is dit voor kul !!! Ben het echt spuugzat hoor, $%^&!(# nog an toe !!

De Booifrent als babyfluisteraart & Sjgaap de Pooiert.

Gewoon omdat ik zondag gedreigd had om dit op mijn weblog te zetten.
‘Het zal wel weer eens tijd worden dat ik ga loggen’, dacht ik namelijk. In mijn hoofd maakte ik een lijst. (Omdat ik van lijstjes afwerken hou. Ja. Ik hou van dingen duidelijk op papier zetten, van dingen opsommen, van dingen bij elkaar verzamelen. Ik heb dan ook een collagefetisj, en dit is heus.)

Ik maakte een lijst:
Genoeg tijd: check.
Eigen computer: check.
Inspiratie: hmm…
Nouja goed, daar ging het dus een beetje mis. Maar inmiddels kan ik dat ook afchecken.

Het zit namelijk zo.

Op een goede dag (afgelopen zondag) toog ik met de Booifrent naar Buurmeisje E. (die u nog kent van deze log). Zij is waarempel precies een week eerder bevallen dan ik, en ook van een dochter, maar dat zij een dochter droeg was reeds bekend. Daarmee schond zij onze afspraak om tegelijk te bevallen, maar soit, ik ben vergevingsgezind dus het maakt allemaal geen reet uit. Zodoende heb ik dus een Buurmeisje C. erbij.

De Booifrent wilde Buurmeisje C. wel eens met eigen ogen bekijken dus terwijl het hard hagelde belde ik Buurmeisje E. Dat ging zo:

"Met Buurmeisje E. ?"

"Ja hallo, met Sjgaapie. Zeg, Buurmeisje E., moet jij je raam niet even dichtdoen ? Alles hagelt naar binnen toe. Mogen wij trouwens ook ff naar binnen hagelen, want de Booifrent wil Buurmeisje C. keuren. Hij houdt in een klein boekje uit zijn kontzak bij, vergeleken met welke andere baby’s Sjgaapie Junior allemaal mooier is. Mag dat, mag dat ? Schikt het ?"

"Oh, ja hoor, kom maar langs. Moet ik de hond ff naar boven doen ?"

"Gaarne. Je ziet ons over 5 minuten heur. Even schoenen en jassen aantrekken anders hagelt Junior er nog vantussen."

Dus. Nou. Daar zaten we dan. Sjgaapie Junior bleef stug slapen, want daarin is ze even getalenteerd als haar moeder. Ik ben zo trots. Buurmeisje C. net als altijd klaarwakker. Dat is zoiets bijzonders. Die is echt al-tijd wakker. Ik heb haar nog nooit slapend gezien. Ze probeerde Junior nog wakker te schoppen maar die gaf geen kik. Ze stak enkel haar hand omhoog, als teken van: “Eej. Laat me slapen. Talk to the hand, madderfakker.” (Ja mensen, want dat is nou de verderfelijke invloed van de televisie van tegenweurdig. Bah !! Komt het ooit nog goed ? Ik vrees met grote vrezen.)

Waarschijnlijk omdat Jr. niet wakker werd wilde ze op een andere manier aandacht krijgen. Daarom ging ze maar gewoon even doodleuk sjansen met de Booifrent. Jah, MIJN Booifrent !! En ik zat er gewoon naast hoor !!! Buurmeisje C. kent geen schaamte. Ik zeg het je, dit zijn toch GTST-praktijken van de bovenste plank, of die misselijke Amiiierikaaaanse soaps dan. Ik rook een vleugje Brooke (u weet wel, Broek, van Rits, die op zijn beurt weer met Doc getrouwd was. Doc met cup GG, mieters, wat een jetsers heeft die vrouw. En toen ging ze nog dood ook. Wat een kutleven.) terwijl ik me verbaasde. Het kon ook een vieze luier zijn hoor, ik weet het ook allemaal niet meer.

Maar eigenlijk was ik gewoon vet jaloers, en helemaal toen ze overging op haar nieuwe tactiek: ipv met 1 oog knipogen naar de Booifrent, knipogen met TWEE ogen EN glimlachen. Het leek wel Bert van Leeuwen van de EO (ja voortaan even opletten dus, want die man sluit z’n programma altijd af met een glimlach + 2 knipogen). Nou ik vond dit niet bepaald een scène die thuishoorde in een aflevering van That’s the question, eerlijk gezegd. Bij de Evangelische Omroep flirt niemand met een man die bezet is, dat weet ik zeker. Maar okay.., The Question kan natuurlijk zijn waarom ze zo zat te flirten met iemand die, op een week na, notabene haar vaaader had kunnen zijn.

Nou toen had ik er dus mooi genoeg van he. Ik zei: "Dit gaan we helemaal anders aanpakken want hier ben ik het niet mee eens. Een kind van 11 weken die met MIJN Booifrent sjanst, wat zijn dat voor fratsen. Dat wil ik niet langer op schoot hebben." Minpuntje in het kontzakboekje, ik heb het direct genoteerd, uiteraard. Maar omdat Junior bij Buurmeisje E. op schoot zat kon ik haar nergens anders kwijt dan bij de Booifrent zelve. Ik wilde het haar nou ook weer niet aandoen om in de papegaaienkooi (levensgroot) te moeten liggen, ik heb nog wel een piepklein greintje fatsoen in m’n donder. (Zo ziet u, ik heb ook mijn goede kanten.) Dus ik paaste haar door naar de Booifrent.

“Asjeblieft” zei ik. “Veel plezier ermee.”

Terwijl ik me dondersgoed besefte dat het volkomen logisch was dat Buurmeisje C. toch even een poging waagde, want het is een feit: de Booifrent is adorable en als je diep in z’n blauwe ogen kijkt dan moet je vanzelf wel even knipperen met je ogen anders raak je gehypnotiseerd, dat gaat bijna vanzelf. Bijna dus. Je KUNT het voorkomen, maar dat moet je dan maar net willen. En als je 11 weken oud bent wil je eigenlijk alleen nog maar eten, poepen en slapen. (En soms je moeder onderspugen met zure melk zodat ze voor de derde keer die dag een ander truitje aan kan trekken. Maar dat gebeurt gelukkig niet al te vaak.)

Maargoed, dat slapen ontbrak er dus aan bij Buurmeisje C.,

Hupsakeetje, ik plantte haar bij de Booifrent op schoot en begon druk te schrijven in het kontzakboekje, dat schoppen en flirten waren beslist 10 minpunten tegelijk. Mini-Sjgaap ging wederom winnen, ik voelde het.

Terwijl ik schreef hoorde ik ineens een oorverdovende stilte (ik heb nou eenmaal een fenomenabel goed gehoor okay, dus dat kan best.) Het onwaarschijnlijke was gebeurd.. Buurmeisje C. was in slaap gehypnotiseerd.

HA !! Dat krijg je er lekker van !!! Triomfantelijk legde ik het (als soort van wraak) vast op de digitale camera. Dus zo kwam alles toch nog goed. Buurmeisje C. werd in de box gelegd en de Booifrent ging gezellig met ons mee terug naar huis en ik kon ’s avonds weer met een gerust hart gaan slapen.

Een angstige Booifrent: “Dit ga je toch niet op je webdinges zitten he…?”

Nou, WEL dus. Want als babyfluisteraar kun je goud geld verdienen dus ik maak er graag reclame voor, een extra centje is nooit mis. Vanaf komend weekend kunt u hem inhuren. En daarmee heeft Sjgaapie ook meteen een nieuw beroep; pooier. Nee nou wordt ie mooi. Ik stop maar weer met schrijven want dit gaat helemaal de verkeerde kant op.

Beeeebie, waar ben je ?

Sinds vorige week krijgt het mini-Sjgaapie tussen de voedingen wel eens een speen en dat gaat wel lekker eigenlijk !! (Alleen ben ik haar soms wel eens kwijt want die speen is zo groot.) Hierdoor kan ik namelijk net ff ietsje strakker het voedingsschema aanhouden en dat is voor iedereen makkelijker. Mevrouw krijgt nu eten om 09.00 - 12.00 - 15.00 - 18.00 - 21.00 - 00.00u Doorslapen doet ze al een maand (ze is nu 7 weken jong) dus daar bof ik wel heel erg mee !!

Zoals inmiddels wel duidelijk is: ze is gek op haar lieve pappa !!

Sjenaaja is de weg kwijt

Tringggg

"Met Sjgaapie20"
"Ja hallo met Sjenaaja, ik ben op zoek naar Silvia, ik rijd nu in de Noorwegenstraat trouwens, jullie wonen in de Zwedenstraat toch ? Ik weet nu niet meer hoe ik verder moet hoor, wat een klotestraat om doorheen te rijden met de auto !!"
"Aiii... dat is vervelend, Sjenaaja. Maareh.. ik weet eigenlijk niet wie Silvia is hoor ? Ik denk dat je het verkeerde nummer gebeld hebt."
"Neehoor !! Ik heb nummer 0**-!$#%@&* gebeld. Is dat niet goed dan ?"
"Nou kennelijk niet want anders had Silvia wel opgenomen. Ik heb nummer 0**-!$#%@&^, das maar een klein verschil, maar dat zie je toch duidelijk. Succes nog in ieder geval. De Zwedenstraat ligt achter de Noorwegenstraat trouwens, zo moeilijk is het niet je moet alleen even achteruit rijden met de auto, das misschien wat lastiger. Doeiii !!"

Tgggg.... vrouwen !! Ik schaam me voor mijn soort !! Wat ik je brom !
En ontkennen dat ze het verkeerde nummer heeft ingetoetst.
EN ze heet Shania (spreek uit: Sjenaaja).
En geen richtingsgevoel.
EN niet kunnen rijden.

Gelukkig zijn er wel vrouwen die een mooie dochter kunnen baren.
(Oh, hee, dat ben ik !)

Just so you know...

Wat een scheetje he....
Oh en ze doet ook aan carnaval !! Alaaaaf !!!!

Op de volgende foto had ze haar 1e date, very exciting, samen in de box
bij Mike thuis, oeh !! Hou ze in de gaten die twee..!

ET phone home

Ja we doen het nog hoor, ik leef nog. En internet ook weer. Jieehaa.
Binnenkort zal ik ff updaten want ik zou me eigenlijk moeten schamen,
ik heb m'n weblog weer lekker verwaarloosd de laatste tijd. En dat terwijl
ik zoveel leuks meemaak !! Skoftig !!!

Tot gauwww.

EEN DOCHTER !!

Ik had nog even niet de puf om het eerder te komen melden, MAARRR:
De Booifrent en Sjgaapie hebben een DOCHTER !!
Ze is geboren op vrijdag 5 januari en heet voluit Isabella Safire Amber, haar roepnaam is Isabella. Bij d'r geboorte woog ze 3750 gram en was ze 49,5 cm lang. Ze heeft een lekkere bos haar en prachtige ogen. Verder heeft ze het prachtige mondje en de kin van de Booifrent en ik ben ZO trots op 'r !! Ze huilt bijna niet en is een heel tevreden kind. Kan wel een half uur lang (of langer misschien wel) in de wieg liggen met d'r ogen open zonder een kik te geven. Hieronder een paar foto's (ff aanklikken voor vergroting) van ons wonderschone popje, die best wel van gapen houdt:

Strak buikie wel he, oeh

ff aanklikken maar, dan is het wat duidelijker te zien wat er op mijn buik staat. (Met dank aan Tim voor de tekst. Voor de rest heb ik er zelf flink op los genaaid met pailletten tijdens mijn ziekenhuisverblijf.)

Foto's heb ik net gemaakt (= ruim 34 weken) met de webcam, dus de kwaliteit is treurig maar m'n digicam is nog immer kaduuk. Binnenkort maar even laten maken als dat kan, ook wel handig voor als de beeb straks geboren is en 39x per dag op de foto moet van mamma Sjgaapie. En dan kan ik ook meteen foto's van de babykamer maken, heujjj :-D

Amai wat gaat de tijd hard, ik moet slapen !!

Sjgaapie redt een fossiel

Ja waar is dat nu weer voor nodig zult u denken. Ja, nou, dat weet ik ook niet hoor.
Maar in ieder geval, het zat zegmaar zo:

Ik lag dus in het ziekenhuis (op de afdeling Verloskunde) en na een tijdje kreeg ik een buurvrouw van een jaar of 75. En zelfs als je dat omdraait tot 57 kan het al niet meer zwanger zijn, dus ik vroeg me hevig af waarom dat naast me lag. Het zeurde en het klaagde en het kraakte en het snurkte en het maakte vieze geluiden met het kunstgebit, kortom: ksssjt !!! opzouten. En dan zeg ik het nog vriendelijk he.
Okay okay, ze ging weg. Ik blij. 2 uur later kwam ze terug. Ik minder blij.
Toen kwamen er artsen aan het bed van de fossiel en vertelden haar dat ze dezelfde avond nog naar huis zou mogen als ze goed zou herstellen van de operatie. Ik zag ineens een lichtpuntje aan de hemel verschijnen toen ik naar buiten keek. Maar dat bleek gewoon een ster te zijn, of een mus die dood naar beneden viel maar als laatste wens had dat ie verlicht naar beneden zou keilen tegen de tijd dat het zijn tijd was. Een lichtgevende mus. Die zie ik wel vaker voorbij vliegen, misschien is dat iets van het mussengeloof ofzo.
Maargoed, de fossiel mocht naar huis die avond. Dat dachten en hoopten we allebei even hard. Ik zei daarbij nog even tegen haar "dat dat wel mooi zou zijn natuurlijk", want zoiets steek ik niet onder stoelen of banken, dus ook niet onder ziekenhuisbedden.
Nou, toen gebeurde 't ergste: ze kreeg een catheter. Dus dan weet u genoeg he.
Ik tenminste wel. Na een uurtje was ie al vol, ongelooflijk maar waar. En ze zat
al smakkend met haar kunstgebit aan de tafel een krantje te lezen.
'Plof', hoorde ik. "Hèh, rotding !!" hoorde ik.
De catheter was van de leuning gegleden.

'Plof', hoorde ik. "Hèh, rotding !!" hoorde ik.
De catheter was van de leuning gegleden.
'Plof', hoorde ik. "Hèh, rotding !!" hoorde ik.
De catheter was van de leuning gegleden.
'Plof', hoorde ik. "Hèh, rotding !!" hoorde ik.
De catheter was van de leuning gegleden.

'Plof', hoorde ik. "Hèh, rotding !!" hoorde ik.
De catheter was van de leuning gegleden EN HARTSTIKKE LEK. "Hee, m'n slof is nat" hoorde ik. Van een rustgevend beekje konden we niet spreken want het leek meer op een waterval. Dus ik drukte maar ff op het belletje om haar te verraden bij de zuster. Gelukkig was het een lieve zuster die haar direct zei dat ze maar even rustig moest blijven zitten en dat zij het dan wel ff met handdoeken zou schoonmaken. Zuster is de kamer nog niet uit of Fossiel waggelt met haar natte slof richting badkamer. Om haar voeten op te tillen was ze al teveel vastgeroest denk ik, dus een heel spoor van urine ging ook richting badkamer. En toen duurde het een kwartier voor ik weer een teken van leven kreeg vanuit de badkamer. Dat ging middels moeilijke kreungeluiden en veel herrie aan de deurknop (die je naar links moet draaien). Ik zuchtte nog maar een keer want daar was het wel weer tijd voor.
Niet veel later hoorde ik een noodkreet. "HELLEP. HELLEP. ZUSTER !! HELLEP !!"
Nou ben ik geen zuster maar ik heb wel een hart he. Ik besloot mijn bed maar uit te komen en haar te bevrijden. Snel mijn zwempak aangetrokken en met gevaar voor eigen leven door de waterval naar de badkamer gezwommen. Nou, ze stonk nog steeds naar pis hoor. En het allerjammerst: ze moest die nacht nog blijven ook, ze mocht namelijk niet eerder naar huis dan dat ze opgedroogd zou zijn.

Neen

Ik ben nog niet terug uit het ziekenhuis, maar het goede nieuws is dat ik wel ff
ontsnapt ben van de verloskunde-afdeling, moehaha !! Ben even bij mijn collega's
aan ' t buurten en meteen op internet gedoken natuurlijk, moet wel een beetje bij-
blijven he. Nog meer Sjgaapie-loze log-dagen kan ik jullie niet aandoen. (Ahhh.)

Enniewee: ze gaan vandaag bespreken of / wanneer ik naar huis mag want
verbetering zit er niet echt in. Althans, een beetje wel, maar het zal niet meer
perfect worden met m'n waardes dus nu streven we naar ' zo goed mogelijk'
en dat mag ook thuis vinden ze. Mja.. ik ben er nog niet over uit of ik het daar
mee eens ben maar de komende dagen moet ik sowieso nog blijven dus heb
ik mooi de tijd om daar over na te denken.

Morgen krijg ik lasagne als avondeten dus dan ga ik sowieso niet naar huis,
daarna zien we wel weer verder.

Ziekenboeg (3)

Ik moet om 15.00u weer opgenomen worden in het ziekenhuis omdat m'n suikerspiegel absurd hoog is de laatste dagen en gewoonweg niet te reguleren valt. Dus als u me mist mag u me bellen op m'n mobiele nummer.

Gedraagt u en de groeten van Sjgaap.

Hartkloppingen

Woeiii !! Vanmiddag klopte m'n hart zo hard dat m'n ader wel bijna uit m'n arm
vloog. Eigenlijk vind ik aders wel sexy (bij mannen dan). Zeker als ze kloppen
(ja dat klopt). En het leuke van alles is dat de Booifrent er zo eentje op z'n voor-
hoofd heeft. Daar heb ik 'm op uitgekozen hoor, want ik wil een sexy man, duh !!

Kloppende aders op armen/handen/voorhoofd, mooi man. Dus dan kom je van-
zelf bij de Booifrent. Ik zag 'm en dacht: jahoor, helemaal goed, voldoet aan de
eisen. Ik zei tegen de winkelmevrouw: "Doe mij die maar !! Zou u 'm voor me
willen inpakken of mag ik dat zelf doen ? Ik vind 'm wel een kadootje namelijk."

"Dat klopt", antwoordde ze, "dat is ie zeker. Pak 'm zelf maar in, jij bent nog jong
en kwiek en mooi en niet zo verlept als ik. Ik sta al 43 jaar achter deze balie dus
hij wil vast liever door jou dan door mij worden ingepakt. Tsja.. 43 jaar gaat je niet
in de kouwe kleren zitten hoor meid. Wacht maar tot je zo oud bent als ik, en al
die sexy kloppende aders om je heen ziet wachten om ingepakt te worden. En zelf
maar niet inpakken he, want antirimpelcreme is ook maar placebo, dus de aders
in kwestie geven de voorkeur aan de klant en dan neem ik treurig mijn verlies...
Mijn man, may he rest in pies, (getsie..), had ook ooit zo'n sexy kloppende ader.
Maarja, toen werd ie aangereden door een vrachtwagen van Medial, je weet wel,
die organisatie in het z'huis die je bloed aftapt en dan onderzoekt, hoe ironisch
he kind.., en toen was die ader ineens geslonken en daar lag ie dan.. hartstikke
dood te gaan. Het leven gaat niet over rozen hoor. Dus op de dag dat ik de girl-
power in mezelf had hervonden besloot ik een winkeltje te beginnen voor vrouwen
die ook een sexy man met sexy kloppende ader zochten. En lieve meid, wat denk
je ? Nou wat denk je ? Je raadt 't niet hoor, maar wat denk je...??!"

"Pfff !!! Mevrouw !! Ik denk dat ik alleen nog maar een paar van die lintjes nodig
heb waar ik dan met de schaar een krul in kan maken, en dat ie dan wel mooi
genoeg is ingepakt. Oh, ik hoef geen bonnetje hoor, want deze hou ik. PS, wat
kunt U slap ouwehoeren zeg, zohee !!" (Dus toen kreeg ik geen korting meer.)

Ja okay, zo ging 't dus niet. Jammer, want ik hou er wel van als mensen zeggen
dat ik jong en kwiek en mooi (vooral mooi) en niet verlept ben enzo.

Hocus pocus (2)

En toen was het zomaar weer terugveranderd, wederom zonder mijn medewerking.
Bijzonder hoor !! Ik blijf me verbazen over web-log, ze houden het wel spannend.

Voor de zoek-de-verschillen-fans onder ons (Mars, ook jouw aandacht aub) :
De foto van mij (als schaap) boven de logs was weg en nu ineens weer terug :-)